مقالات

آیا میکروبیوم روده می تواند پس از سکته مغزی برای محافظت از مغز سازگار باشد؟


یک مطالعه جدید نشان می دهد که سکته مغزی می تواند بیش از آسیب مغزی ایجاد کند. در عوض ، سکته مغزی می تواند میکروبیوم روده را هدایت کند و تغییرات متابولیکی را ایجاد کند که می تواند منجر به درمان های جدید و داروهای دقیق شود.

مطالعه: تغییر در میکروبیوتیک روده و پروفایل متابولیک در سکته مغزی حاد: بینش در مورد اختلال عملکرد مغز -ورود محور. اعتبار تصویر: Chinnapong/Shutterstock.com

سکته مغزی حاد یک بار بهداشتی قابل توجه در سطح ملی و جهانی است. او بسیاری از بیماران را می کشد و بسیاری از ناتوان های دیگر ، غالباً مادام العمر را ترک می کند. کتاب اخیر در محدودیت در میکروبیولوژی این ارتباطات میکروبیوتیک روده با روند بیماری و ترمیم ناشی از سکته مغزی حاد را بررسی می کند.

مقدمه

سکته مغزی حاد دومین عامل اصلی مرگ و سومین علت اصلی جهان است که سالانه 25 میلیون پوند مورد تشخیص می شود. سکته مغزی باعث ترومای مغزی می شود که با التهاب بعدی بدتر می شود. این امر بیشتر با تغییرات مرتبط با سکته مغزی در روده و سایر سیستم های بدن مانند کلیه ها و ریه ها تشدید می شود.

میکروبیوتای روده نقش مهمی در فعالیت متابولیک میزبان ایفا می کند. به نظر می رسد که علایق خطر سکته مغزی را بدتر می کند. در مقابل ، از طریق محور مغز مغز ، سکته مغزی حاد می تواند باعث دیسبیوز روده شود. میکروبیوتای روده همچنین بر پیش آگهی سکته مغزی تأثیر می گذارد و بر شدت و دوره بالینی آن تأثیر می گذارد.

مطالعات قبلی نشان می دهد که باکتری های ضد التهابی مانند پیشتاز و enterobacteriaceae در چنین بیمارانی قابل افزایش است. آنها مسیرهای التهابی را فعال می کنند و در نهایت منجر به سطح بالاتری از مواد شیمیایی التهابی در بدن مانند TNF-α ، IL-6 و IL-1β می شوند.

در عین حال باکتری های مفیدی مانند faecalibacterium prausnitzii وت bifidobacterium ، که همچنین با التهاب مخالف است ، کاهش می یابد و منجر به کاهش تولید اسید چرب کوتاه (SCFA) می شود. این می تواند فعالیت T -Cell های نظارتی (Treg) را مهار کند ، که باعث می شود سلولهای Th17 بیش فعالی شوند و باعث التهاب شوند.

نتیجه ترکیبی از این تغییرات افزایش عصبی التهاب سکته مغزی است که تحت تأثیر سکته مغزی قرار دارد. علاوه بر این ، لاکتوباسیلوس فراوانی کاهش می یابد ، و باعث کاهش عصبی مهاری عصبی عصبی γ-aminobal اسید (GABA) می شود. چنین مشاهداتی به توضیح شروع دیسبیوز پس از سکته مغزی در مدل های حیوانات کمک کرده است.

روش دیگر برای معاینه از طریق متابولومیک است که متابولیت های تولید شده توسط میکروب های روده پروفایل می شوند. چنین دانش می تواند به شناسایی مسیرهایی که زیربنای التهاب و آسیب مغزی در سکته مغزی حاد هستند ، که توسط دیسبیوز روده واسطه می شوند ، کمک کند.

میکروبیوتای روده اسیدهای آمینه اساسی و سایر متابولیت ها را تولید می کند. این موارد شامل انتقال دهنده های عصبی متعددی است که بر محور روده و مغز تأثیر می گذارد. سایر مولکول ها برای ورود به جریان خون از سد اپیتلیال روده عبور می کنند و به آنها اجازه می دهد تا به مغز نفوذ کنند و باعث واکنش های میکروگلیا شوند.

با این حال ، هنوز هم در مورد میکروبیوتای روده و متابولیت های آن در زمینه سکته مغزی تیز شناخته شده است. این مطالعه با هدف کمک به این تفاوت در تحقیقات انجام شده است.

یافته های مطالعه

محققان شامل 20 فرد سالم و 20 بیمار مبتلا به سکته مغزی حاد در این مطالعه هستند. متابولومیک نامشخص بر روی n = 6 در هر گروه انتخاب شده برای تکرارپذیری انجام می شود.

بیماران مبتلا به سکته مغزی حاد با توجه به ساختار و ترکیب جامعه ، میکروبیوتای روده را به طور قابل توجهی تغییر داده اند. ساختار جامعه آنها متفاوت بود ، با تنوع بیشتر فیلوژنتیک ، اما یکنواختی پایین تر ، تحت سلطه شرکت های فیلا ، باکتری ها و پروتئوباکتری ها بود.

در مقایسه با افراد سالم ، بیماران مبتلا به سکته مغزی حاد فراوانی از آن داشتند مدفوع مدفوع وت گندیده (با باکتری ها در کنترل های سالم روشن تر). تغییرات عمیق در فعالیت عملکردی آن همراه با این تغییرات تأکید شده در ترکیب میکروبیوتای روده بود. مسیرهای مرتبط با انرژی و بیوسنتز به ویژه در برابر این تغییرات آسیب پذیر بودند.

مدل متابولیت مدفوع نیز در مقایسه با کنترل های سالم به طرز چشمگیری تغییر کرده است. متابولیسم نیتروژن ، گلوتاتیون و فنیل آلانین در بیماران مبتلا به سکته مغزی حاد بیشتر است. در حالی که 122 متابولیت در بیماران مبتلا به سکته مغزی افزایش یافته است ، برخی از آنها به طور قابل توجهی کوچکتر هستند. جالب اینجاست که سطح SCFA با هر دو گروه قابل مقایسه بود.

برخی از جنس ها به عنوان مراکز در جامعه میکروبی عمل می کردند و بین گروه کنترل سالم و بیماران سکته مغزی به طور قابل توجهی متفاوت بودند. افزایش فراوانی مدفوع مدفوع وت گندیده آنها از نزدیک با متابولیت های تنظیم شده در ارتباط بودند.

علاوه بر این ، بیماران مبتلا به سکته مغزی نسبت به افراد سالم ، اتصال متابولیت ها را به میکروب ها بیشتر کشف یا پراکنده کرده اند. خانواده های میکروبی خاص با ده متابولیت دیفرانسیل در دو گروه همراه بودند. این نشان می دهد که میکروبیوتای تغییر یافته تغییر در مشخصات متابولیک در بیماران مبتلا به سکته مغزی است.

به طور کلی ، نویسندگان در حال فرضیه تغییر جبرانی و ضد التهابی بالقوه در مرحله حاد هستند ، اما بر لزوم اعتبار سنجی علت و معلول تأکید می کنند. آنها پیشنهاد کردند که سکته مغزی حاد می تواند باعث ایجاد میکروب های روده ضد التهابی شود تا تولید متابولیت های کلیدی را برای تعدیل پاسخ التهابی تغییر دهند.

همانطور که اکتشافات متناقض در مطالعات دیگر گزارش شده است ، این نتایج باید تأیید شود ، ترجیحاً با استفاده از نشانگرهای سرم التهاب و نظارت طولی برای شناسایی دوره تغییرات در میکروبیوتای روده پس از سکته مغزی حاد. یک روش گرانول تر برای کشف سهم خاص کرنش در پاسخ حاد به میکروبیوتیک روده التهاب سیستمیک ناشی از سکته حاد ضروری است. محور روده می تواند در این شیفت ها واسطه باشد.

نتیجه گیری

“یافته های ما نشان می دهد که دیسبیوز روده در بیماران به عنوان بیماران ارتباط نزدیکی با تغییر در متابولیت های خاص دارد. این تعامل پیچیده میزبان میکروبولیتیک احتمالاً نشان دهنده مکانیسم متابولیک منحصر به فرد برای تطبیق روده در بیماران مبتلا به سکته مغزی استs

در صورت اعتبار ، ممکن است اهداف درمانی بالقوه برای سکته مغزی حاد باشد. در طولانی مدت ، چنین مطالعاتی می تواند به پیشرفت داروهای دقیق بر اساس میکروبیوتای روده کمک کند.

کپی PDF خود را هم اکنون بارگیری کنید!


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا