مقالات

این مطالعه نشان داد که جت لگ اجتماعی بیشتر با الگوی غذایی بعدی مرتبط است


یک مطالعه 14 روزه در بریتانیا نشان می دهد که تفاوت بین خواب روزهای هفته و آخر هفته ممکن است مربوط به زمانی باشد که مردم انرژی مصرف می کنند و واضح ترین الگوی آن در اواخر عصر دیده می شود.

مطالعه: جت لگ اجتماعی مصرف انرژی بیشتر در شب را در یک گروه بریتانیایی پیش بینی می کند. اعتبار تصویر: PawelKacperek / Shutterstock

در مطالعه اخیر منتشر شده در مجله npj زمان بیولوژیکی و خوابگروهی از محققان بررسی کردند که آیا جت لگ اجتماعی با زمان مصرف انرژی روزانه در روزهای هفته و آخر هفته در میان بزرگسالان سالم در بریتانیا مرتبط است یا خیر.

پس زمینه

تقریباً نیمی از جمعیت عمومی ممکن است بیش از یک ساعت جت لگ اجتماعی را تجربه کنند، عدم تطابق بین زمان خواب بیولوژیکی و برنامه‌های مورد نیاز اجتماعی. جت لگ اجتماعی با چاقی، سندرم متابولیک، عوامل خطر متابولیک قلبی و رفتار رژیم غذایی مرتبط است. ریتم شبانه روزی چندین فرآیند بیولوژیکی از جمله متابولیسم و ​​پاسخ به غذا را تنظیم می کند. افرادی که کرونوتایپ عصرگاهی دارند، در طول هفته دچار کمبود خواب بیشتری می شوند که می تواند بر رفتار غذایی آنها تأثیر بگذارد. با این وجود، بیشتر مطالعات در مورد جت لگ اجتماعی و رفتار خوردن مقطعی هستند و تحقیقات طولی بیشتری برای روشن شدن اینکه آیا جت لگ اجتماعی با تفاوت در الگوهای دریافت انرژی یا کیفیت رژیم غذایی مرتبط است مورد نیاز است.

در مورد نظرسنجی

محققان یک مطالعه مشاهده‌ای طولی 14 روزه را شامل 101 بزرگسال سالم ساکن بریتانیا انجام دادند. این مطالعه شامل مردان و زنان بود و دو هفته کاری متوالی و دو آخر هفته را در بر گرفت تا تفاوت‌ها در الگوهای غذا خوردن در طول روز مشخص شود. از هر شرکت کننده انتظار می رفت که تمام غذاها و نوشیدنی های مصرف شده در طول مطالعه را ثبت کند. علاوه بر این، داده ها در مورد قد، وزن، فعالیت بدنی، وضعیت سیگار کشیدن، مصرف الکل، محل کار و ویژگی های خانواده جمع آوری شد. شاخص توده بدنی (BMI) از روی قد و وزن خود گزارش شده محاسبه شد، و زمان بندی با استفاده از نقطه میانی خواب در روزهای تعطیل که برای بدهی خواب تعدیل شده بود، تخمین زد.کارشناسی ارشد).

جت لگ اجتماعی از تفاوت در زمان خواب بین روزهای کاری و روزهای تعطیل محاسبه شد. افراد بر اساس اینکه جت لگ اجتماعی آنها کمتر از 1 ساعت یا بیشتر از 1 ساعت بود به گروه هایی تقسیم شدند. جت لگ اجتماعی نیز به عنوان یک عامل مستمر مورد بررسی قرار گرفت. تجزیه و تحلیل های آماری از احتمال شبه حداکثر پواسون (PPML) مدل های رگرسیون برای ارزیابی ارتباط بین جت لگ اجتماعی و دریافت انرژی در زمان های مختلف روز. مدل‌ها شامل جنسیت، زمان‌بندی، زمان روز، و تعاملات مربوطه بودند و برای سن، BMI، وضعیت سیگار کشیدن، مصرف الکل، محل کار، و کودکان وابسته در خانه تنظیم شدند.

نتایج تحقیق

در این مطالعه، محققان 101 بزرگسال سالم را مورد بررسی قرار دادند که 77.5 درصد آنها زن و 22.5 درصد مرد بودند. میانگین سنی شرکت کنندگان تقریباً 32.7 سال بود، در حالی که میانگین جت لگ اجتماعی تقریباً 53 دقیقه بود. در سراسر گروه، انرژی دریافتی از یک الگوی ثابت روزانه پیروی می کرد، از اوایل صبح به اوج بین ساعت 16:00 تا 20:00 افزایش می یافت، سپس در اواخر شب کاهش می یافت. مردان اوج بیشتری در دریافت انرژی، به ویژه در اوایل عصر، نسبت به زنان نشان می دهند. سطح جت لگ اجتماعی با تفاوت در زمان دریافت انرژی همراه بود، با الگوهای متفاوت بر اساس جنسیت و نوع روز.

هنگامی که زنان در دو گروه جت لگ اجتماعی مقایسه شدند، آنهایی که کمتر از یک ساعت جت لگ اجتماعی داشتند، تمایل داشتند انرژی خود را زودتر در روز تخصیص دهند. در میان زنان، کاهش استرس اجتماعی با دریافت انرژی بیشتر در صبح‌های اولیه روز هفته مرتبط بود. برعکس، زنانی که بیش از یک ساعت جت لگ اجتماعی داشتند، در اواخر عصر انرژی بیشتری مصرف کردند. در آخر هفته، زنانی که جت لگ اجتماعی کمتری داشتند، در اواخر صبح انرژی بیشتری نسبت به زنانی که جت لگ اجتماعی بیشتری داشتند، مصرف کردند. به طور کلی، نتایج نشان می دهد که جت لگ اجتماعی بیشتر با توزیع بعدی انرژی دریافتی در این گروه مرتبط است. تجزیه و تحلیل مشخص نکرد که آیا کل انرژی دریافتی روزانه بین گروه ها متفاوت است یا خیر.

زیر گروه مرد کوچکتر نشانه هایی از یک الگوی مشابه را، بیشتر در تعطیلات آخر هفته نشان داد. بزرگترین تفاوت آخر هفته زمانی مشاهده شد که مردانی که کمتر از یک ساعت جت لگ اجتماعی داشتند، در اوایل صبح انرژی بیشتری دریافت کردند، اگرچه این تفاوت به معنی آماری مرسوم و در اوایل بعد از ظهر به میزان قابل توجهی دریافت بالاتری نداشت. تفاوت در اوایل بعد از ظهر 266 کیلو کالری بود. به طور کلی، یافته‌ها نشان می‌دهند که الگوهای زمانی دریافت انرژی بین زنان و مردان متفاوت است، اگرچه نمونه‌های کوچک مرد اطمینان را در مورد این الگوها محدود می‌کنند.

هنگامی که جت لگ اجتماعی به‌عنوان یک معیار مستمر به جای گروه طبقه‌بندی تحلیل شد، یافته‌های کلی الگوهای زمانی عموماً مشابهی را نشان دادند، اگرچه چندین تخمین از نظر آماری معنی‌دار نبودند. در زنان، برآوردهای مدل به طور کلی نشان داد که هر یک ساعت اضافی جت لگ اجتماعی با دریافت انرژی کمتر در اوایل روز و دریافت انرژی بیشتر در اواخر عصر مرتبط است. یافته‌های آماری معنی‌دار در روزهای هفته، افزایش 62.5 کیلوکالری در دریافت انرژی در اواخر عصر به ازای هر ساعت اضافی جت لگ اجتماعی، با فاصله اطمینان 95 درصد بود.CI) از 5.3 تا 119.7 کیلو کالری و مقدار p 0.032.

تجزیه و تحلیل های آخر هفته نشان داد که با افزایش جت لگ اجتماعی، روندی حتی قوی تر به سمت کاهش مصرف صبحگاهی وجود دارد. در مردان، تداعی‌های روزهای هفته تا حدودی با زنان مشاهده شده متفاوت بود، در حالی که آخر هفته‌ها کاهش مصرف انرژی بعدازظهر را با افزایش تلنگری اجتماعی نشان دادند. هر ساعت اضافی جت لگ اجتماعی با 128.5 کیلوکالری بیشتر مصرف صبحانه در روز هفته در مردان، با 95% فاصله اطمینان (CI): 7.9 تا 249.0 کیلوکالری و p-value 0.037 و 147.3 کیلوکالری کمتر مصرف بعد از ظهر آخر هفته، با 95% فاصله اطمینان (CI) از 269.8-269.8- تا kcal از 0.8-269.

تحلیل‌های حساسیت با استفاده از مقوله‌های جت لگ اجتماعی کم، متوسط ​​و زیاد، پشتیبانی بیشتری را برای مدل زن اواخر عصر فراهم کرد، اگرچه مدل‌های مرد به دلیل اندازه گروه‌های کوچک، سازگاری کمتری داشتند. شرکت‌کنندگانی که بالاترین سطوح jetlag اجتماعی را داشتند، در درجه اول مسئول دریافت بیشتر انرژی در اواخر شب در بین زنان بودند. حذف کرونوتایپ از مدل‌های آماری نتایج را به‌طور قابل‌توجهی تغییر نداد، اگرچه گروه دارای تنوع محدودی در کرونوتیپ بود.

نتیجه گیری

این یافته ها نشان می دهد که جت لگ اجتماعی با تغییرات در زمان مصرف انرژی روزانه مرتبط است. تجزیه و تحلیل مشخص نکرد که آیا کل انرژی دریافتی روزانه بین گروه ها متفاوت است یا خیر. افرادی که سطح جت لگ اجتماعی بالاتری دارند، تمایل دارند تا اواخر عصر انرژی بیشتری مصرف کنند، در حالی که افرادی که سطح جت لگ اجتماعی کمتری دارند، تمایل دارند غذا را زودتر در روز مصرف کنند.

این الگوها تا حدودی بین زنان و مردان متفاوت بود، اما در تجزیه و تحلیل‌های آماری اضافی تقریباً مشابه باقی ماندند، اگرچه زیرگروه کوچک مرد احتیاط را ایجاب می‌کند. اگرچه اثرات مشاهده شده بسیار کم بود و بعید بود که به طور کامل ارتباط گزارش شده قبلی بین جت لگ اجتماعی و چاقی یا بیماری متابولیک را توضیح دهد، نتایج اهمیت در نظر گرفتن زمان وعده های غذایی در کنار برنامه خواب را هنگام ارزیابی سلامت متابولیک نشان می دهد. با این حال، نمونه کوچک، عمدتاً زن، بسیار فعال و داده های رژیم غذایی خود گزارش شده، تعمیم پذیری را به گسترده تر محدود می کند. بریتانیای کبیر جمعیت

مرجع مجله:

  • Flanagan، A.، فیلدینگ، BA، جانستون، JD، و Winnebeck، EC (2026). jetlag اجتماعی مصرف انرژی بیشتر در شب را در یک گروه بریتانیایی پیش بینی می کند. npj زمان بیولوژیکی و خواب3:34. DOI: 10.1038/s44323-026-00097-x. https://www.nature.com/articles/s44323-026-00097-x


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا