مقالات

دانشمندان در حال توسعه یک سیستم روباتیک پوشیدنی برای بازگرداندن عملکرد دست هستند



محققان دانشگاه پزشکی وین، با همکاری ETH زوریخ، دانشگاه فنی مونیخ و دانشکده پزشکی بلگراد، یک سیستم نورروباتیک پوشیدنی ایجاد کرده‌اند که تحریک عصبی الکتریکی را با اسکلت‌های بیرونی دستی ترکیب می‌کند. در یک کارآزمایی بالینی شامل 14 بیمار مبتلا به ناتوانی دست ناشی از آسیب های عصبی، این فناوری از تحرک انگشت، درک لمسی و کنترل گرفتن پشتیبانی می کند. نتایج پتانسیل سیستم‌های پشتیبانی شخصی‌شده را برای افرادی که با عواقب آسیب نخاعی یا مغزی زندگی می‌کنند را نشان می‌دهد. این مطالعه اخیرا در مجله Science Advances منتشر شده است.

حرکات دست و حس لامسه برای فعالیت های روزانه مانند گرفتن، غذا خوردن، لباس پوشیدن یا بهداشت شخصی ضروری است. با این حال، پس از آسیب به سیستم عصبی مرکزی، اختلالات حرکتی و حسی دست اغلب ادامه می یابد. توانبخشی مرسوم می تواند به پیشرفت هایی دست یابد، اما همیشه به بازیابی کافی عملکرد دست منجر نمی شود. بنابراین نیاز زیادی به فناوری های کمکی مناسب برای استفاده روزمره وجود دارد.

یک تیم تحقیقاتی به رهبری استانیشا راسپپوویچ، مدیر تحقیقاتی از مرکز فیزیک پزشکی و مهندسی زیست پزشکی در MedUni وین، سیستم “SensoExo” را برای کمک به افراد دارای ناتوانی های حسی-حرکتی دست توسعه داده اند. این یک اسکلت بیرونی دستی پوشیدنی را با یک آستین تحریک عصبی سفارشی ترکیب می کند. آستین اعصاب و ماهیچه های خاصی را در ساعد از طریق پوست تحریک می کند. حسگرهای انگشتی نیروهای لمس و چنگ زدن را حس می‌کنند و این اطلاعات را به تحریک الکتریکی تبدیل می‌کنند و بازخورد لمسی را در اختیار کاربران قرار می‌دهند. علاوه بر این، تحریک الکتریکی عملکردی می تواند به کاربران کمک کند انگشتان خود را راحت تر باز و بسته کنند.

هدف ما نه تنها پشتیبانی مکانیکی برای حرکت، بلکه بازگرداندن حس لامسه آنها بود. تأثیر متقابل نیرو، حرکت و حس لامسه، به ویژه در چنگ زدن بسیار مهم است. بدون بازخورد در مورد چگونگی محکم نگه داشتن یک شی، عملکرد دست در زندگی روزمره به شدت محدود می شود.”


استانیشا راسپپوویچ، مرکز فیزیک پزشکی و مهندسی زیست پزشکی، MedUni وین

پشتیبانی فردی بسته به معلولیت

این سیستم بر روی 14 بیمار مبتلا به اختلالات عصبی دست آزمایش شد. همه شرکت کنندگان در مطالعه نقص های حسی را نشان دادند و بنابراین بازخورد لمسی را از طریق تحریک الکتریکی عصب از طریق پوست دریافت کردند. در هفت نفر با اختلالات حرکتی شدید، از تحریک الکتریکی عملکردی عضلات نیز برای کمک به باز کردن دست و قدرت گرفتن استفاده شد.

این مطالعه سه شرایط را مقایسه کرد: عدم حمایت، حمایت از اسکلت بیرونی به تنهایی، و استفاده ترکیبی از اسکلت بیرونی و تحریک عصبی. هشت نفر از 14 شرکت کننده نیز وظایف عملکردی گرفتن و رها کردن را با اجسام بزرگ و شکستنی انجام دادند. این تحقیق نشان داد که ترکیب اسکلت بیرونی و تحریک عصبی مزایای بیشتری را در مقایسه با اسکلت بیرونی به تنهایی فراهم می کند. در بیماران با اختلالات حرکتی شدید، SensoExo حرکت انگشت را به میزان بیشتری نسبت به اسکلت بیرونی به تنهایی بهبود می بخشد. بازخورد لمسی با واسطه مصنوعی نیز نواحی دست را که در آن حس لمس قابل درک است افزایش داد.

نویسنده اصلی آندریا سیمولاتو از مرکز فیزیک پزشکی و مهندسی بیومدیکال در MedUni وین توضیح می دهد: «نتایج نشان می دهد که کمک حرکتی و بازخورد حسی باید با هم در نظر گرفته شوند. “این سیستم را می توان بسته به مشخصات نقص فرد تطبیق داد. افرادی که دارای اختلالات حرکتی شدیدتر بودند به ویژه از حمایت حرکتی اضافی بهره مند شدند، در حالی که افرادی که از دست دادن حسی شدید داشتند از بازخورد حسی برای گرفتن دقیق اشیاء شکننده استفاده کردند.”

چسبندگی بهتر روی اشیاء روزمره

در تست‌های عملکردی، شرکت‌کنندگانی که از SensoExo استفاده می‌کردند، بالاترین میزان موفقیت را در گرفتن و حمل اشیا به دست آوردند. با اجسام حجیم، تحریک عضلات قدرت گرفتن را حفظ می کند. برای اجسام شکننده، بازخورد حسی به جلوگیری از اعمال فشار بیش از حد کمک کرد.

راسپوپوویچ تاکید می کند: «این فناوری در حال حاضر یک نمونه اولیه است، نه یک دستگاه پزشکی کاملاً توسعه یافته برای استفاده روزمره. با این حال، این مطالعه شواهد بالینی اولیه ای را ارائه می دهد که تحریک عصبی غیرتهاجمی همراه با روبات های پوشیدنی ممکن است مبنایی واقع بینانه برای سیستم های کمکی شخصی سازی شده آینده ایجاد کند.

علاوه بر MedUni Vienna، تیم‌های تحقیقاتی لورنزو ماسیا از دانشگاه فنی مونیخ و اولیویه لامبرسی از ETH زوریخ اسکلت‌های بیرونی را توسعه دادند، در حالی که تیم Ljubica Kostadinovic از دانشکده پزشکی در بلگراد از ارزیابی‌های بالینی حمایت کردند. تحقیقات آینده شامل گروه‌های بزرگ‌تری از بیماران، گروه‌بندی خاص‌تر بر اساس نوع و شدت علائم آنها، به تعیین پایداری این اثرات و ارزیابی میزان ادغام چنین سیستم‌هایی در توانبخشی و زندگی روزمره در دراز مدت کمک خواهد کرد.

منبع:

دانشگاه پزشکی وین

مرجع مجله:

سیمولاتو، ای. و همکاران. (2026). تلفیقی از تحریک عصبی و اسکلت بیرونی برای بهبود عملکرد حسی حرکتی دست پس از آسیب مغزی یا نخاعی. پیشرفت علمی. DOI: 10.1126/sciadv.ady3144. https://www.science.org/doi/10.1126/sciadv.ady3144


Source link

نوشته های مشابه

دیدگاهتان را بنویسید

دکمه بازگشت به بالا